Çıktık bir yola önümüz sisli, yardıkça önümüzdeki sır perdesini, görünce hayatın gerçek yüzünü geçmişte duyduğum o söz ister istemez beynimin en ücra köşelerinden geri çağrılıyor."ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar."işte bu sözün şuan bana ifade ettiği mana zihnimde o kadar büyük bir alan kaplıyor ki ................................................
vatanımdan uzakta, yaban ellerde kimsesiz ve yapayalnız bir serçe gibi hissederken kendimi, beklerken bana birinin el uzatmasını farkettim ki umutsuz ir bekleyişin içindeyim.her yer her şey sessiz adeta fırtına öncesi sessizliği bir fırtına kopacak, kopacak ama kimi alıp götürecek belli değil.o götürülenlerden biri olmamak için çırpınıyorum.
sadece bir telefon bile yetecek aloooo.sıcak tanıdık bir ses ama o ses gelmiyor......
acıyorum kendime sahte gülüşlerine kanmışım insanların
acıyorum kendime sahte hayatlara bakıp kanmışım bu dünyanın
acıyorum kendime sahte hayallerime inanmışım
acıyorum kendime sahte bir medeniyette yalnız kalmışım, adeta kalabalıklar içinde yalnız kalmışım
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder